گُدار

آکادمی روان‌شناختی دکتر عقیلی

ریشه‌یابی: چرا سیستمِ هشدارِ من حساس‌تر است

جلسهٔ ۲ از ۱۰ · بستهٔ تنظیمِ هیجان

چرا سیستمِ هشدارِ شما حساس‌تر است: نوروبیولوژیِ هیجان و نقشِ تجربه‌هایِ اولیه.

رویکردِ درمانی: نوروبیولوژیِ هیجان + نظریه‌ی دلبستگی

این جلسه برایِ چه کسی است

برایِ کسی که می‌بیند دیگران در همان موقعیت این‌قدر برانگیخته نمی‌شوند و نتیجه گرفته «من مشکل دارم». این جلسه به همان مشاهده جوابِ دیگری می‌دهد: آستانه‌ی هشدارِ شما واقعاً پایین‌تر است، و دلیلش قابلِ ردیابی است. به‌ویژه برایِ کسی که در خانه‌ای بزرگ شده که هیجان یا انکار می‌شد یا انفجاری بیان می‌شد، و کسی که واکنش‌های شدیدش بیشتر در روابطِ نزدیک رخ می‌دهد تا در محیطِ کار.

در این جلسه چه می‌گذرد

می‌خواهیم بفهمیم چرا سیستمِ هشدارِ بعضی از ما حساس‌تر است — و چرا این، ضعفِ شخصیتی نیست.

چرا این جلسه اینجایِ مسیر است

بعد از نقشه‌ی جلسه‌ی اول می‌آید و پیش از هر تکنیکی، چون ریشه‌یابی اینجا کارکردِ درمانی دارد نه توضیحی: فهمیدنِ اینکه حساسیتِ سیستم یاد گرفته شده، خودسرزنشی را کم می‌کند — و خودسرزنشی یکی از سوخت‌های اصلیِ طغیانِ بعدی است. یک هشدار هم دارد که در همین جلسه گفته می‌شود: ریشه‌یابی قرار نیست به پرونده‌سازی علیهِ والدین تبدیل شود. هدف توضیحِ الگوست، نه یافتنِ مقصر.

تمرین‌هایِ این جلسه

  • ممیزیِ خطِ پایه
  • ردیابیِ تاریخی
  • اعتباربخشیِ درونی

دستورالعملِ کاملِ هر تمرین — چطور اجرا شود و چه اثری دارد — درونِ اپ در دسترس است. هر جلسه در سه سطحِ عمق ارائه می‌شود: ساده، عالی، و پیشرفته.

← همهٔ جلساتِ بستهٔ تنظیمِ هیجان

ورود به اپِ گُدار ←